Karolina Breguła
Wschodnia poprzedniego wieku

www.karolinabregula.com

„Wschodnia poprzedniego wieku” to cykl wideowywiadów ze stałymi bywalcami Galerii Wschodniej. Bohaterki i bohaterowie filmu usiłują przed kamerą przypomnieć sobie szczegóły dawnych wystaw, które widzieli w galerii.

Ich opowieści tworzą niecodzienne archiwum pamięci miejsca, które dla wielu ważne jest nie tylko ze względu na powstałe tu działania artystyczne, lecz również przez osobiste wspomnienia i sentyment do minionych lat.

Film ma formułę otwartą, która pozwala na dodawanie nieograniczonej ilości kolejnych odcinków. Podczas pierwszej prezentacji filmu goście galerii zaproszeni zostaną do wspomnień przed kamerą.

Karolina Breguła
Karolina Breguła
Karolina Breguła
Karolina Breguła
Karolina Breguła
Karolina Breguła
Karolina Breguła
II Wystawa Członkowska Stowarzyszenia
Sztuka i Dokumentacja

Zapraszamy na drugą już wystawę Członkiń i Członków Stowarzyszenia Sztuka i Dokumentacja. Stowarzyszenie powstało w 2009 roku i zrzesza artystów oraz teoretyków sztuki. Stowarzyszenie co roku organizuje Festiwal Sztuka i Dokumentacja, poświęcony zagadnieniom dokumentowania sztuki współczesnej, który w tym roku będzie miał swoją 5 edycję. Do tej pory ukazało się również 7 numerów pisma naukowego Sztuka i Dokumentacja, poświęconego badaniom zjawisk historii sztuki najnowszej.

Na wystawie będzie można zapoznać się z aktywnością Stowarzyszenia Sztuka i Dokumentacja oraz z indywidualnymi pracami jego Członkiń i Członków. Zostanie zaprezentowana m.in. instalacja grupy Restauracja Europa „Nigdy nie parzeliśmy sobie w oczy dłużej niż 10 sekund.” Członkowie grupy Restauracja Europa - Piotr Gajda i Gordian Piec to również organizatorzy Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Akji „InterAkcje” w Piotrkowie Trybunalskim. Będzie można zobaczyć także dokumentację akcji Adama Klimczaka „Szperacz” z Festiwalu Kinetycznej Sztuki Światła wykonaną przez Małgorzatę Kruszyniak; video pt. „Say performance art” Anki Leśniak; fotografie Tomasza Komorowskiego, Jerzego Grzegorskiego, film Józefa Robakowskiego; obrazy Norberta Trzeciaka pt. „Łomża” i „Martwa natura z bananem”; a także „Projekt pomnika Białego Królika” Izy Robakowskiej. Aurelia Mandziuk przygotowała kolejną odsłonę pracy „Zając - Reenacment zabawki (część II)”, inspirowaną zabawką, którą wykonała Katarzyna Kobro dla swojej córki Niki Strzemińskiej. Justyna Aulak i Kasia Ruszkowska pokażą pracę o charakterze interaktywnym, dotyczącą kondycji miasta Łodzi.

Teoretycy związani ze Stowarzyszeniem – Ryszard W. Kluszczyński, Alicja Cichowicz i Łukasz Guzek zaprezentują swoje najnowsze artykuły i wydawnictwa.

Uczestnicy wystawy:
Józef Robakowski
Ryszard W. Kluszczyński
Adam Klimczak
Łukasz Guzek
Tomasz Komorowski
Aurelia Mandziuk
Jerzy Grzegorski
Izabela Robakowska
Anka Leśniak
Norbert Trzeciak
Piotr Gajda i Gordian Piec (Restauracja Europa)
Alicja Cichowicz
Justyna Aulak
Katarzyna Ruszkowska

Przemysław Jasielski
Igor Omulecki
Arkadiusz Sylwestrowicz

Czarne Słońca

Przemysław Jasielski
„Prototyp (tytuł tymczasowy)”
Zbiór przetworzonych urządzeń audio wykonanych na zasadzie doświadczalnej z różnego rodzaju odpadów, odzyskanych części elektronicznych i odrestaurowanych sprzętów. Jego główną funkcją jest efektywne odtwarzanie bardzo niskich częstotliwości zwykle eliminowanych w systemach nagłośnieniowych. Zestaw jest permanentnie przebudowywany i udoskonalany. Jego zamierzony prowizoryczny i tymczasowy charakter pozwala na ciągłe eksperymentowanie z dźwiękiem i przestrzenią, w której się znajduje.

Arkadiusz Sylwestrowicz
Cztery obrazy powstałe na okoliczność wystawy „Black suns” pochodzą z cyklu „Sol Negro”. W tym zestawie stosuję również zabieg przetworzenia obrazów na dźwięk, który jest porządkowany przez kompozytora, w wyniku czego powstaje utwór towarzyszący ekspozycji. Warstwa dźwiękowa na wystawie pełni funkcję korelacji w przestrzeni między wystawianymi pracami wszystkich artystów. W samym zjawisku malarskim najistotniejsze dla mnie jest ukazanie przestrzeni i dźwięku w obrazie.

Igor Omulecki
Zapisy fotograficzne i video („Mama”, „Gustaw”, „Kosmos-01”, „Drzewa”) to kompilacja obserwacji obiektu, interpretacji natury i symulacji
przestrzeni kosmicznej. Interesuje mnie rozmycie się indywidualnego autorstwa między wystawianymi pracami wszystkich artystów i powstanie jednego wspólnego utworu w szczególnej współzależności wszystkich elementów. Szczególnie istotny jest dla mnie bardzo bliski dialog malarstwa z fotografią i budowanie wspólnych figur kompozycyjnych.

Czarne Słońca
Czarne Słońca
Czarne Słońca
Czarne Słońca
Czarne Słońca
Czarne Słońca
Adam Klimczak
Potrójne widzenie

26.03.2013 – 05.04.2013

W ostatnich latach zajmuje mnie problem funkcjonowania prywatnych przestrzeni i pozornej stabilności ich istnienia. Projekt i wystawa „Potrójne widzenie” kontynuuje wcześniejsze doświadczenia i stanowi próbę ukazania relacji człowiek-miejsce poprzez pryzmat pracowni, łączących w Polsce często przestrzeń mieszkalną i twórczą. Istotą projektu jest dokumentowanie tych wnętrz poprzez medium fotografii, która później w postaci wydruku staje się tłem dla inscenizacji w mojej pracowni, bądź pracowni innych artystów. Kolejna fotografia tworzy płaszczyznę dla obecności artysty–mieszkańca lub mojego działania gościa–obserwatora. W końcowym efekcie ostateczne zdjęcie obrazuje inscenizacyjną, nierealność stworzonej rzeczywistości.
Ta fikcyjna realność świata o pozorach dokumentacyjnej prawdy wyznacza szczególny „horyzont zdarzeń”, a jego składowe elementy to iluzje otwarcia na społeczną rzeczywistość otaczającą artystów w ich aktualnych i byłych miejscach aktywności twórczej.

Adam Klimczak
Adam Klimczak
Adam Klimczak
Adam Klimczak
Adam Klimczak
Adam Klimczak
Adam Klimczak
Adam Klimczak
Adam Klimczak
Adam Klimczak
Andrzej Różycki
Podniesienie

Wystawa w Galerii "Wschodnia" w rocznicę akcji artystycznej Tomasza Komorowskiego pt. "Niepotrzebne" w ramach Festiwalu Fotografii 2012 w Łodzi

Idea wystawy „Podniesienie” nie narodziłaby się na pewno, nie miała by żadnego sensu, gdyby nie poprzedzające ją działania artystyczne w wykonaniu Tomasza Komorowskiego, co jest bardzo istotne - w tym samym miejscu: w Galerii Wschodniej. Rok temu Komorowski w ramach łódzkiej edycji Festiwalu Fotografii uczynił gest twórczy wielkiego formatu o wieloznacznej wartości i sensie. Akcja „Niepotrzebne” składała się z całorocznego zbieranie zdjęć z różnych źródeł w tym głównie z internetowych zakupów na „Allegro”, gdzie ludzie pozbywali się zdjęć wręcz na wagę! Setki, tysiące zdjęć Tomasz rozsypał na ziemi w jednej z sal galerii tworząc grubą, wielocentymetrową warstwę. To fotograficzne „wysypisko” było moim zdaniem najdoskonalszą, symboliczną formą ukazania kresu epoki fotografii klasycznej, tradycyjnej. Z pewnością nazwanie tego aktu twórczego tytułem zbędności w życiu społecznym i obyczajowym fotografii klasycznej jest ze wszech miar usprawiedliwione i udowodnione. Dowody leżały u stóp osób, które przyszły na wystawę. Piszę „u stóp” a nie pod stopami, bowiem większość osób nie potrafiła, nie chciała, nie godziła się stąpać i deptać cudzych zdjęć, twarzy i pamiątek. Wręcz odwrotnie – nastąpiło spontaniczne podnoszenie, przypatrywanie się poszczególnym fotografiom, pieczołowite dobieranie ich w swoiste kolekcje i zabieranie ich do domu. Stąd cała idea „Podniesienia”. Zrodziła się potrzeba pokazania i nobilitacji zdjęć skazanych wcześniej na zagładę, a w końcu podniesionych, tym samym uratowanych przez zwiedzających. Wydawało mi się, że najlepszą okazją winno być właśnie rocznicowe przypomnienie zdjęć podniesionych, jednak już w randze fotografii wystawowej, zdjęć zawieszonych na ścianach Galerii, która wcześniej prezentowała je jako wysypisko.
„Podniesienie” to nic innego jak drugi etap po pochyleniu się, pokłonie. Niech w tym wypadku zostanie to potraktowane jako hołd dla znaczącej akcji artystycznej Tomka Komorowskiego. Jeszcze jedno istotne spostrzeżenie – wystawa sprawi, że spotkają się różni ludzie sztuki i kultury, na jednej ścianie galeryjnej, w kontekście jednej idei. W żadnej innej sytuacji z pewnością to by nie nastąpiło. Połączyło ich bowiem wcześniejsze przyjście na „wystawę” i uczynienie gestu podniesienia zdjęć „Niepotrzebnych”.
Rok temu podnieśli zdjęcia bezinteresownie a dziś uznali potrzebę uczestnictwa w obecnym „Podniesieniu”.
Andrzej Różycki

W „Podniesieniu" udział biorą:
Mariusz Sołtysik
Anka Leśniak
Adam Klimczak
Maciej Cholewiński
Violetta KINGA Jędrzejczyk
Marek Domański
Edi Jako
Jerzy Grzegorski
Małgorzata Borek
Tomasz Ferenc
Robert Malinka
Alicja Cichowicz
Zbigniew Wichłacz
Paweł Hartman
Maciej Świstek
Katarzyna Zuzanna Krakowiak
Aurelia Mandziuk
Marcin Polak
Andrzej Różycki

Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Andrzej Różycki
Przemysław Branas
Moro

Kurator: Przemysław Chodań

Odruch Moro, inaczej zwany odruchem obejmowania – (pl.wikipedia.org/wiki/Odruch) odruch występujący w odpowiedzi na gwałtowną zmianę położenia ciała (pl.wikipedia.org/wiki/Noworodek) noworodka, nagły hałas, ostry dźwięk. Noworodek reaguje energicznym wyprostowaniem kończyn górnych i dolnych, wygięciem pleców w łuk i odchyleniem głowy do tyłu, po czym zaciska pięści, a odrzuconymi wcześniej na boki rękami wykonuje powolny ruch objęcia (pl.wikipedia.org/wiki/Klatka_piersiowa) klatki piersiowej. (Wikipedia)

Zakładam zwrotność procesu oswajania – odswajania przedmiotów, istot żyjących, roślin, zwierząt, osobników tego samego co ja gatunku, wreszcie oswajania siebie samego z nimi wszystkimi, ze światem. Obserwacja otoczenia uczy mnie, że oswojenie implikuje konieczność procesu odwrotnego, nauczenia się odwracania przyzwyczajeń (Przemysław Branas)

Wystawa Przemysława Branasa odwołuje się do podstawowych doświadczeń człowieka, jego relacji z otoczeniem oraz z samym sobą w kontekście mechanizmów oswajania i odswajania rzeczywistości. Artystę interesuje język i wiedza, „narzędzia” determinujące mentalne i fizyczne zdolności doświadczania i nazywania rzeczywistości oraz możliwość ich przekraczania.

Twórczość Branasa wskazuje na siłę oraz konwencjonalność symboli, których internalizacja to zarówno warunek sprawnego funkcjonowania, oswajania świata, a także punkt wyjścia dla przekraczania myślowych przyzwyczajeń i rutynowych działań.

Artysta testuje psychofizyczne możliwości „zapominania” intersubiektywnie podzielnych znaczeń komunikacji symbolicznej, odwracalność interpretacji doświadczeń fizycznych (np. bólu i przyjemności). W jego praktykach pobrzmiewają echa ekstatycznych praktyk mistyków i świętych szaleńców, którzy poprzez ascezę i/lub sensoryczne przebodźcowanie (odswajanie) wykraczali poza dyskursywne założenia o możliwościach, granicach oraz poprawnych metodach docierania do prawdy.

W serii prac zatytułowanych „Moro” artysta postuluje umowność linii demarkacyjnych dzielących procesy adaptacyjne na „naturalnne” i „kulturowe”; podważa determinizm i jednokierunkowość procesów socjalizacji. Jego sztuka, naprzemienność oswajania i odswajania, to nieustającą pracę redefinicji poglądów, uchylanie się ideologizacji świadomości oraz redukcji symbolu do dosłowności znaku.

Przemysław Branas
Przemysław Branas
Przemysław Branas
Przemysław Branas
Przemysław Branas
Przemysław Branas
Przemysław Branas
Sylwia Ptak
Rozkwit

Wystawa towarzysząca Łódź Design Festival 2013

„Rozkwit” Sylwii Ptak to, poprzedzone wieloletnimi badaniami nad kobiecą emocjonalnością i prostymi czynnościami domowymi, działanie, którego istotę nie do końca można określić. Wybuch twórczej siły, nieokiełznanej, agresywnej i bezwzględnej. Artystka zaprojektowała przestrzeń mentalną, wypełnioną absurdalnymi przedmiotami i śladami codziennej krzątaniny.

Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
Sylwia Ptak
kot dziadek
Serdecznie zapraszamy!
Welcome!

Made with ‌

No Code Website Builder